วาล์วโทรนิก

หลักการทำงานของระบบวาล์วโทรนิกสามารถเปรียบเทียบได้กับการทำงานของร่างกายมนุษย์
ยกตัวอย่างเช่นในขณะที่วิ่งออกกำลังกาย ปริมาณของมวลอากาศที่ร่างกายต้องการจะถูกควบคุม
โดยปอดซึ่งในสภาวะปกติร่างกายของมนุษย์จะต้องการปริมาณของอากาศแตกต่างกับในขณะ
ที่ร่างกายกำลังทำงานหนัก และก็คงจะไม่มีใครควบคุมปริมาณของอากาศนี้ด้วยผ้าขนหนูขณะ
ที่ออกกำลังกาย
 

ในหลักการควบคุมอากาศของระบบวาล์วโทรนิกนี้ ลิ้นปีกผีเสื้อหรือลิ้นเร่ง (throttle valve) หรือ
ผ้าขนหนูก็แทบจะไม่มีความหมาย เนื่องจากระยะยกของวาล์วจะถูกควบคุมให้เหมาะสมกับ
ปริมาณของอากาศที่เครื่องยนต์ต้องการ
 

ท่อร่วมไอดีไอเสียจะเปิดออกเกือบจะตลอดเวลาสำหรับการรับอากาศในเครื่องยนต์ระบบวาล์ว
โทรนิก การควบคุมปริมาณอากาศจะขึ้นอยู่กับสภาพเครื่องในขณะที่วาล์วปิด ซึ่งเมื่อเปรียบเทียบ
กับเครื่องยนต์อื่นๆ ที่การควบคุมปริมาณอากาศจะขึ้นอยู่กับท่อร่วมไอดีไอเสีย การสูบอากาศเข้า
จะไม่เกิดขึ้นจริงกับระบบการควบคุมปริมาณอากาศ นั่นหมายถึงการใช้กำลังเครื่องสำหรับ
การสูบอากาศก็จะไม่จำเป็นอีกต่อไป

 

ประสิทธิภาพการทำงานที่เพิ่มขึ้นคือการใช้พลังงานที่น้อยลงในขณะที่เครื่องกำลังดึงเอาอากาศเข้า
วาล์วโทรนิกเป็นระบบที่เมื่อทำงานร่วมกับระบบ VANOS และระบบยกองศาของวาล์วแล้วจะทำให้
การควบคุมการเปิด-ปิดวาล์วทำได้อย่างมีประสิทธิภาพสูงสุด ระยะยกของวาล์วจะอยู่ที่ 0.25 - 9.7 มม.
และเฟืองตัวหนอนจะสามารถทำงานระหว่างช่วงห่างนี้ได้ในเวลาเพียง 0.3 วินาทีเท่านั้น การสิ้นเปลือง
พลังงานและความร้อนจะลดลงได้ 60 เปอร์เซ็นต์เนื่องจากปั๊มน้ำที่มีขนาดเล็กลงและการไหลเวียน
ของระบบทำความเย็นที่ผ่านตัวเครื่องทำได้ดีขึ้น ระบบวาล์วโทรนิกสามารถเพิ่มกำลังให้เครื่องยนต์
ได้อีก 20 เปอร์เซ็นต์ และในขณะเดียวกันสามารถช่วยประหยัดพลังงานได้อีก 15 เปอร์เซ็นต์
ในรถยนต์ BMW 318 iA
 

การทำงานของการควบคุมระยะองศาวาล์วเกิดจากมอร์เตอร์อิเล็คทรอนิกที่จะถูกควบคุมโดยระบบ DME
ซึ่งจะถูกแยกออกเป็นอิสระ กลไกเฟืองตัวหนอนจะเป็นตัวหมุนให้แกนของชาฟท์เริ่มทำงาน

 

การรวมอากาศด้วยลิ้นปีกผีเสื้อหรือลิ้นเร่ง


การรวมอากาศกับน้ำมันถูกควบคุมโดยท่อร่วมไอดีไอเสีย
ระยะยกของวาล์วไม่มีการเปลี่ยนแปลง
 

การรวมอากาศในระบบวาล์วโทรนิก


การรวมอากาศกับน้ำมันถูกควบคุมโดยระยะยกแปรผัน
ของวาล์วโดยไม่มีท่อร่วมไอดีไอเสีย